Vader van student verzorgt EHBO training in het regenwoud van Costa Rica

Vader van student verzorgt EHBO training in het regenwoud van Costa Rica

Mijn jongste dochter Iris studeert Toegepaste Biologie in Den Bosch. Ik heb haar bezocht op haar stageplek in Costa Rica, waar ze 5 maanden verbleef. Ik schrijf hier een stukje over want ik had de kans om naast een bezoek aan mijn dochter een EHBO training te verzorgen voor de staf en gidsen van de stichting. Daarnaast heeft het bezoek mij ook iets heel belangrijks geleerd over natuurbehoud.

Update Eerste Hulp

Mijn eerste reactie toen ik hoorde dat Iris stage wilde doen in Costa Rica was enthousiasme, mijn tweede bezorgdheid. Natuurlijk is het een enorm leuke kans om een stage in zo’n mooi land te doen, met zoveel natuur en zo’n grote biodiversiteit. Maar als bezorgde vader had ik wel wat bedenkingen…

Ik ging dus gelijk tot actie over. Ik nam contact op met de Stichting Work with Nature (de stagegever) en luisterde naar hoe het verblijf geregeld werd, en hoe ze de veiligheid en gezondheid van de studenten waarborgen.

Eén van de onderwerpen die ter sprake kwam was de EHBO-opleiding van de staf en gidsen. Toevalligerwijs verzorg ik naast mijn werk ook trainingen op het gebied van eerste hulp, en het bezoek aan mijn dochter was een prima moment om een update te verzorgen

Opzet van de training

Om de training af te stemmen op de risico’s wilde ik weten hoe de studenten op het project in Costa Rica leven en werken. Belangrijkste zaken waren: hoge temperatuur en luchtvochtigheid, veel regen en modder in het regenseizoen, slecht begaanbaar terrein door begroeiing en hoogteverschillen, dag en nacht observaties en hikes, giftige planten, insecten en reptielen.

Op basis hiervan heb ik een training opgezet, gebaseerd op de EHBO en sport-EHBO opleidingen van het Rode Kruis en het MARCH Protocol, een behandelprogramma vanuit het Amerikaanse leger gericht op het behandelen van trauma.

EHBO kit

Met de stichting was afgesproken dat ik de leiding en de gidsen zou trainen. Ik vond het belangrijk om hen meteen klaar te stomen om te handelen. Hiervoor bezorgde ik hen samen met de startup ‘First 15’ allemaal een individuele EHBO kit met hierin een simpele instructiekaart, een tourniquet, nitril handschoenen, een traumaverband, een reanimatiemasker en een thermische deken.

First 15 helpt mensen om de eerste 15 minuten na een ongeval goed te handelen. Ze sponsorden de training door een flink aantal kits en extra demonstratiemateriaal te doneren. Verder doneerde ik zelf vanuit mijn eigen BV de tasjes voor de EHBO kits, net als de CPR-pop voor de training en extra gebruiksmateriaal om de tasjes te vullen.

De training

De training sloeg goed aan ondanks dat er vertaald moest worden naar het Spaans. De deelnemers oefenden succesvol met de geschonken materialen.

Een aantal dingen vielen mij op:

– In een Spaanstalig land is Staying Alive niet het beste nummer om een ritme van 110/120 BPM over te brengen. Voor reanimatie/hartmassage is dat het aanbevolen ritme! Een tip is dus om een nummer te gebruiken dat past binnen de muziekcultuur van een land. Google “CPR song” en je krijgt voldoende alternatieven waaruit je kunt kiezen.

– Mijn ervaringen met de First 15 tourniquet zijn erg goed. De First 15 tourniquet, met elastisch klittenband en simpele gesp, was een heel stuk makkelijker dan andere alternatieven. De instructie “zo hard mogelijk aantrekken tot je geen hartslag meer voelt in pols of enkel” was voldoende.

– Tijdens de evacuatie-oefening toonden de gidsen zich als “Masters of the Machete”. In enkele minuten maakten ze een brancard waarmee ze een slachtoffer veilig konden vervoeren.

Al met al een leuke dag met positieve resultaten en reacties van de deelnemers op de training!

“Koop een stukje regenwoud!” Ja hoor, zal wel!

Ik had twee redenen om dit stuk te schrijven: de training en de nieuwe inzichten die ik kreeg over natuurbehoud via kleinschalige acties.

Ik zag wel eens advertenties om een stukje regenwoud te kopen, en op die manier natuurbehoud te steunen. Ik dacht dan altijd: “Ja hoor, zal wel!”, ” Wat gaat dat nu voor verschil maken?!”

Ik kan nu zeggen dat ik met eigen ogen heb gezien dat het werkt: De stichting Adopteer Regenwoud heeft de afgelopen jaren zoveel regenwoud gekocht dat zij een groene corridor hebben gecreëerd tussen het belangrijke nationale park Barbilla en het prachtige Cabecar indianenreservaat. Hierdoor bestaat er nu een ononderbroken natuurstrook waar de natuur gebruik van kan maken. Dit was het puzzelstukje dat de natuur nodig had om Costa Rica te kunnen doorkruisen. Misschien een relatief klein initiatief maar met een grote impact.

Tenslotte

Iris heeft ondertussen haar stage met goed gevolg afgesloten, ik heb ervaren hoe echte natuur eruitziet en de medewerkers van de stichting gaan met een goed gevulde EHBO kit en de juiste kennis op pad. En ik heb een stukje regenwoud gekocht omdat ik heb gezien dat het werkt!

Robert Klingens, vader van HAS Den Bosch studente Iris.

Adopteer hier je eigen stukje regenwoud en draag bij aan de bescherming van regenwoud in Costa Rica


 

De Mantelbrulaap

De mantelbrulaap is een van de grootste apen in Centraal Amerika, met mannetjes die bijna een meter groot zijn en tot 10 kg wegen. Het is een van de 15 soorten brulapen. Helaas zijn een aantal van die soorten bedreigd, voornamelijk vanwege habitatverlies en de vangst en verkoop om als huisdieren te dienen. Hun Engelse naam ‘mantled howler monkeys’ krijgen ze van de lange haren aan hun zijkant, die lijken op een mantel. Hun staart kunnen ze gebruiken als extra ledemaat om hun evenwicht te bewaren en heeft een kale tip, zodat ze betere grip hebben rond takken. Met die staart kunnen ze hun hele gewicht houden en er zelfs mee voelen zoals met hun handen. De staart kan wel 5 keer zo lang zijn als de rest van hun lichaam. Vooral jonge aapjes kan je regelmatig aan hun staart zien hangen, oudere apen gebruiken de staart meer als stabilisator. (meer…)

Aansluiting met Nationaal Park Barbilla weer een belangrijke stap dichterbij!

Ondanks onzekere economische tijden en de impact van Corona heeft Stichting Adopteer Regenwoud fantastisch nieuws te melden. De afgelopen maanden hebben we alle zeilen bijgezet en flink moeten onderhandelen om een belangrijke stuk grond aan te kunnen schaffen. En dat is gelukt! We hebben het reservaat kunnen uitbreiden met 65 hectare, ofwel 650.000 vierkante meter! (meer…)

Van dromen naar doen!

December, ook voor Adopteer Regenwoud een mooi moment om terug en vooruit te kijken. Ik begin graag met grote dankbaarheid naar alle vrijwilligers en donateurs voor de inzet en bijdrage afgelopen jaar! Al die steun is de motor achter de stichting. We kijken terug op een jaar met fantastische ontwikkelingen. Meerdere dromen van vroeger zijn realiteit geworden. Ik deel graag de grootste mijlpalen en de plannen voor de toekomst met u. (meer…)

Hoe het allemaal begon

Op 12-jarige leeftijd verhuisden Maarten en zijn ouders van de grote stad Haarlem naar het dorpje Zegveld in de regio Utrecht. Ze kwamen te wonen naast de familie Bol waar Maarten al snel een maatje vond in zijn buurjongen Matthijs. Inmiddels 25 jaar verder zijn Maarten en Matthijs nog steeds buren van elkaar. Echter niet meer in het kleine dorpje in Nederland maar in de tropische regenwouden van Costa Rica. (meer…)

Reservaat groeit naar 169 hectare!

Weer nieuw regenwoud aangekocht met grote waarde voor het reservaat én de lokale gemeenschap Begin november kocht Adopteer Regenwoud een nieuw bosperceel aan, met strategische en maatschappelijke waarde. De aanloop naar het zetten van de handtekeningen was deze keer bijzonder lang: meer dan een jaar! Omdat de plattegronden meer dan 50 jaar oud waren moesten […]

Mijlpaal: Stichting viert 10-jarig jubileum

Een bijzondere dag: onze stichting bestaat tien jaar! Wat ooit begon als een jongensdroom van twee vrienden, groeide uit tot een reservaat van ruim 140 hectare aan beschermd regenwoud. Zonder onze partners, donateurs, vrijwilligers, sponsors, lokale bevolking en talloze initiatieven zou dit niet denkbaar zijn geweest. Een oneindige passie voor de natuur motiveert ons elke […]

Strawberry poison dart frog

Door Zoë Schreurs

In Costa Rica kun  je er niet omheen: de Oophaga pumilio. Pumilio betekent dwerg, en al zijn ze amper 3 cm groot, het is moeilijk om de giftige aardbeikikkertjes te missen. In het Engels noemen ze Strawberry Poison Dart frogs, omdat indigenous volkeren vroeger hun gif gebruikten om giftige pijlen mee te maken (poison darts). Ze worden ook liefkozend de ‘blue jeans frog’ genoemd, omdat ze er vaak uitzien als rode kikkertjes in een spijkerbroek. Al hebben ze lang niet allemaal dezelfde kleuren. Er zijn er ook die volledig rood of blauw zijn, eerder geel, groen of oranje, of met zwarte strepen of stippen. Zo zijn er zo’n 15 tot 30 kleurvarianten.
(meer…)

Vrijwilliger Ivan over zijn bezoek in Costa Rica

In het voorjaar van 2023 was daar opeens een kans om naar Costa Rica te gaan voor Adopteer Regenwoud. Ik was een jaar eerder ook al in Costa Rica en daar tipte me iemand over een organisatie van twee Nederlandse jongens die zich bezighielden met het beschermen en herstellen van het regenwoud. Toen ik thuiskwam besloot ik contact op te nemen. Ik was immers nog lang niet klaar in Costa Rica en ik was direct enthousiast toen ik zag waar Adopteer Regenwoud zich allemaal mee bezig hield. Na leuke gesprekken met de oprichters Matthijs en Maarten, in het echt en via videobellen, reisde ik in juni af naar het reservaat in Costa Rica. (meer…)

Arie over zijn bezoek aan het reservaat

Na een comfortabele vlucht in een Boeing dreamliner van KLM naar San José en een autorit van enkele uren komen mijn vrouw Geertje en ik aan op de ‘farm’. Deze farm, dichtbij het plaatsje San Miguel, is een stukje grond van 9 hectare groot. Dit is de thuisbasis van stichting Adopteer Regenwoud. Hier werkt onze […]